Καραγιάννης & Συνεργάτες - Δικηγορικό Γραφείο

ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ - ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ

ΑΘΗΝΑ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Επικοινωνήστε μαζί μας
2103810723 (Αθήνα) | 2310525720 (Θεσσαλονίκη) | info@karagiannislawfirm.gr

Αίτηση κατά την εκουσία δικαιοδοσία για χορήγηση άδειας για αποποίηση κληρονομιάς για λογαριασμό ανηλίκου (Μονομελές Πρωτοδιεκίο Μεσολογγίου, αριθμός απόφασης 108/2011).

Αίτηση κατά την εκουσία δικαιοδοσία για χορήγηση άδειας για αποποίηση κληρονομιάς για λογαριασμό ανηλίκου. Ενεργητική ομοδικία είναι νοητή και στην εκουσία δικαιοδοσία. Επειδή η υποκειμενική σώρευση συνεπάγεται και αντικειμενική σώρευση αιτήσεων, η ενεργητική ομοδικία επιτρέπεται εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις της αντικειμενικής σώρευσης. Μεταξύ των διαδικαστικών προϋποθέσεων που προβλέπονται στο νόμο είναι και η υπαγωγή κάθε μίας από τις σωρευόμενες αιτήσεις στην κατά τόπο αρμοδιότητα του ίδιου δικαστηρίου. Αν δε συντρέχει η προϋπόθεση αυτή διατάσσεται με οριστική απόφαση ο χωρισμός τους και οι αιτήσεις που υπάγονται σε άλλο κατά τόπο αρμόδιο δικαστήριο παραπέμπονται σε αυτό. Το δικαστήριο μετά το χωρισμό κρατεί και δικάζει την αίτηση που υπάγεται στην αρμοδιότητά του. Αρμόδιο δικαστήριο για παροχή άδειας στους γονείς προς αποποίηση κληρονομιάς είναι το δικαστήριο του τόπου διαμονής του ανηλίκου. Η καθιερούμενη αυτή τοπική αρμοδιότητα είναι αποκλειστική.

[...] Ο κληρονόμος με το θάνατο του κληρονομουμένου αποκτά αυτοδικαί­ως, κατά τη διάταξη του άρθρου 1846 ΑΚ, την κληρονομιά· ωστόσο η κτήση αυτή -όπως και το αντίστοιχο κληρονομικό δικαίωμα- είναι προσωρινή, επειδή σ’ αυτόν αναγνωρίζεται και δικαίωμα για αποποίησή της. Δικαίωμα αποποίησης έχει από το νόμο κάθε κληρονόμος, ανεξάρτητα από το γενεσιουργό λόγο κληρονομικής διαδοχής (διαθήκη, νόμο) με βάση τον οποίο καλείται στην κληρονομιά. Η αποποίηση της κληρονομιάς μπορεί και πρέπει επί ποινή ακυρότητας να γίνει μέσα σε αποκλειστική προθεσμία που προβλέπεται στη διάταξη του άρθρου 1847 ΑΚ (Αστ. Γεωργιάδης, στον ΑΚ Γεωργιάδη/Σταθόπουλου, άρθρα 1847-1848, αριθ. 7, 10· Ε. Βουζίκας, Κληρονομικόν Δίκαιον [1972], §18.III.1). Η προθεσμία αυτή κατά κανόνα είναι τετράμηνη (με εξαίρεση δύο περιπτώσεις, στις οποίες η προθεσμία είναι ενός έτους). Σύμφωνα με τη διάταξη της §1 του άρθρου 1847 ΑΚ η προθεσμία αποποίησης αρχίζει από τό­τε που ο κληρονόμος έμαθε την επαγωγή και το λόγο της, ενώ σε επαγωγή από διαθήκη η προθεσμία δεν αρχίζει πριν από τη δημοσίευση της διαθή­κης. Εάν η κληρονομιά επάγεται σε πρόσωπο ανίκανο για δικαιοπραξία, η γνώση της επαγωγής και του λόγου της ελέγχεται στο πρόσωπο του νομίμου αντιπροσώπου (Κ. Παπαδόπουλος, Αγωγές Κληρονομικού Δικαίου Α΄ [1994], §91.4, σελ. 178). Ειδικότερα, σε περίπτωση ανηλίκου που τελεί υπό γονική μέριμνα το στοιχείο της γνώσης, προκειμένου να αρχίσει να τρέχει η αποκλειστική προθεσμία της αποποίησης, κρίνεται στο πρόσωπο των γονέων του (βλ. ΑΠ 1211/2008, ΤΝΠ ΝΟΜΟS· ΑΠ 338/2004, ΕλλΔνη 2005 [46].1451=ΝοΒ 2005 [53].463· ΑΠ 493/2003, ΤΝΠ ΝΟΜΟS). Στην περίπτωση αυτή η αποποίηση πρέπει να γίνει από τους ασκούντες τη γονική του μέριμνα, γονείς του, αφού τηρηθούν οι προβλεπόμενες από το νόμο διατυπώ­σεις (άρθρα 1526 και 1625 §1 περ. 1 ΑΚ). Εξάλλου, κατά τη διάταξη της §3 του ίδιου ως άνω άρθρου η προθεσμία αποποίησης αναστέλλεται για τους ίδιους λόγους που αναστέλλεται και η παραγραφή (Κ. Παπαδόπουλος, ΑγωγΚληρΔ Α΄, §91.4, σελ. 179), με συνέπεια την ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 255 επ. ΑΚ. Έτσι, εάν ο κληρονόμος εμποδίστηκε να ασκήσει το δικαίωμα της αποποίησης από δικαιοστάσιο ή από άλλο λόγο ανώτερης βίας μέσα στην ως άνω τετράμηνη προθεσμία, υπάρχει θέμα αναστολής της και -λόγω του ότι πρόκειται για προθεσμία μικρότερη των έξι μηνών- η προθεσμία αυτή δε λήγει πριν από την παρέλευση τεσσάρων μηνών από την παύση της αναστολής, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 257 εδ. β΄ ΑΚ (ΜΠρΑθ 4773/1992, Αρμ 1992 [ΜΣΤ΄].1230· Ν. Ψούνη, Κληρονομικό Δίκαιο Ι [2004], §6.ΙΙ.2, σελ. 158· Ν. Παπαντωνίου, Κληρονομικό Δίκαιο, εκδ. 5η [1989], §19.ΙV, σελ. 91).

Γίνεται δεκτό ότι συνιστά λόγο ανωτέρας βίας, που αναστέλλει τη συμπλήρωση της προαναφερόμενης προθεσμίας προς αποποίηση, ο χρόνος που μεσολαβεί από τότε που ο νόμιμος αντιπρόσωπος του ανίκανου προς δικαιοπραξία υπέβαλε στο δικαστήριο σχετική αίτηση για παροχή άδειας αποποίησης μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου (ΑΠ 338/2004, ό.π.). Περαιτέρω, κατά την άποψη που υιοθετεί το παρόν δικαστήριο είναι νοητή και στην εκουσία δικαιοδοσία η απλή ενεργητική ομοδικία, η σώρευση, δηλαδή, στο ίδιο δικόγραφο αιτήσεων πλειόνων ενδιαφερομένων, με συνέπεια την ύπαρξη πλειόνων αντικειμένων δίκης, οπότε είναι δυνατή η διαφορετική διαδικαστική πορεία τους (ΠΠρΘηβ 66/2008, ΝοΒ 2009 [57].78· ΠΠρΑθ 273/2006, ΧρΙΔ 2007 [Ζ΄].890· προς αυτή τη κατεύθυνση και ο Β. Βαθρακοκοίλης, ΕρμΚΠολΔ Δ΄ [1996], άρθρο 741, αριθ. 10, σελ. 409). Επειδή, πάντως, η υποκειμενική σώρευση συνεπάγεται αναπόφευκτα και αντικειμενική σώρευση αιτήσεων, η απλή (ενεργητική) ομοδικία επιτρέπεται -και στην εκουσία δικαιοδοσία- εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις της αντικειμενικής σώρευσης (βλ. Ν. Νίκα, Πολιτική Δικονομία Ι [2003], §26.ΙΙ αριθ. 8, σελ. 346) που προβλέπονται σωρευτικά στη διάταξη της §1 του άρθρου 218 ΚΠολΔ (για την ανάλογη εφαρμογή της διάταξης αυτής σε κάθε αίτηση παροχής έννομης προστασίας βλ. Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα[-Μακρίδου], ΚΠολΔ Ι, άρθρο 218, αριθ. 3, σελ. 467). Μεταξύ των διαδικαστικών προϋποθέσεων που προβλέπονται στο νόμο είναι και η υπαγωγή κάθε μίας από τις σωρευόμενες αιτήσεις στην κατά τόπο αρμοδιότητα του ίδιου δικαστηρίου (άρθρο 218 §1 περ. γ΄ ΚΠολΔ). Αν, λοιπόν, ενωθούν στο ίδιο δικόγραφο περισσότερες αιτήσεις χωρίς να συντρέχει η προϋπόθεση αυτή διατάσσεται -με οριστική απόφαση (ΑΠ 631/2006, ΧρΙΔ 2006 [ΣΤ΄].719· ΑΠ 510/1982, ΝοΒ 1983 [31].352· ΕφΑθ 3815/1997, ΕΔΠ 2000.158, με παρατηρήσεις Χ. Παπαδάκη· ΕφΑθ 921/1986, ΕλλΔνη 1986 [27].151· αντιθ. [ότι πρόκειται για μη οριστική απόφαση] ΕφΙωαν 42/2008, Αρμ 2009 [ΞΓ΄].1001, με παρατηρήσεις Στ. Κουμάνη=ΑρχΝ 2009 [Ξ΄].686· ΕφΑθ 8280/1990, ΕλλΔνη 1992 [33].860· Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας[-Μακρίδου], ΚΠολΔ Ι, άρθρο 218, αριθ. 14, σελ. 470· Β. Βαθρακοκοίλης, ΕρμΚΠολΔ Α΄ [1996], άρθρο 218, αριθ. 13, σελ. 1151, όπου και παράθεση των υποστηριζόμενων απόψεων)- ο χωρισμός τους (ΑΠ 14/2007, ΕΠολΔ 2008 [Α΄].104, με σημείωμα Π. Αρβανιτάκη· ΑΠ 631/2006, ό.π.).

Κάθε αίτηση ανακτά τη δικονομική της αυτοτέλεια και κάθε παράλληλη δίκη την ιδιαιτερότητά της (βλ. Α. Γαζή-Κ. Κεραμέα [γνμδ], ΝοΒ 1987 [35], σελ. 324 επ. και ιδίως 330). Αν μια από τις σωρευόμενες αιτήσεις υπάγεται σε άλλο κατά τόπο αρμόδιο δικαστήριο διατάσσεται η παραπομπή της κατά τη διάταξη του άρθρου 46 εδ. α΄ ΚΠολΔ -το οποίο εφαρμόζεται και κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (ΕφΑθ 4313/1995, ΕλλΔνη 1997 [38].930· ΕφΑθ 3555/1993, ΕλλΔνη 1994 [35].442· ΕφΘεσ 782/1973, ΝοΒ 1973 [21].941· Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας[-Αρβανιτάκης], ΚΠολΔ ΙΙ [2000], άρθρο 740, αριθ. 10, σελ. 1475· Β. Βαθρακοκοίλης, ΕρμΚΠολΔ Δ΄, άρθρο 740, αριθ. 9, σελ. 406· βλ. και άρθρο 741 ΚΠολΔ· αντιθ. ΕφΑθ 6033/1995, ΕλλΔνη 1996 [37].1148· ΕφΑθ 4285/1972, ΑρχΝ 1973 [ΚΔ΄].758· Κ. Μπέης, Πολιτική Δικονομία-Εκουσία Δικαιοδοσία [1991], άρθρο 740, §3.6, σελ. 80, σύμφωνα με τον οποίο η αναρμοδίως εισαχθείσα αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη)-, στο αρμόδιο (άρθρο 218 §2 ΚΠολΔ· βλ. ΑΠ 585/2010, ΝΟΜΟS· ΑΠ 1987/2008, ΕλλΔνη 2010 [51].755). Το δικαστήριο βέβαια, μετά το χωρισμό κρατεί και δικάζει την αίτηση που υπάγεται στην αρμοδιότητά του (Β. Βαθρακοκοίλης, ΕρμΚΠολΔ Α΄, άρθρο 218, αριθ. 12, σελ. 1151· βλ. ΕφΑθ 6197/2009, ΕλλΔνη 2010 [51].512· ΕφΘεσ 796/2009, ΕΠολΔ 2010 [Γ΄].96, με παρατηρήσεις Π. Αρβανιτάκη· ΕφΑθ 922/2008, ΕφΑΔ 2009 [Β΄].196, με παρατηρήσεις Κ. Χασιώτη). Τέλος, με τη διάταξη του άρθρου 797 εδ. α΄ ΚΠολΔ προσδιορίζεται το κατά τόπο αρμόδιο δικαστήριο για την παροχή της κατά το νόμο -δηλαδή το ουσιαστικό δίκαιο- απαιτούμενης άδειας, η οποία αποτελεί απαραίτητο όρο για την ενεργοποίηση των εννόμων συνεπειών ορισμένων πράξεων που ενεργούνται από αυτόν/-τούς που ασκεί/-ούν τη γονική μέριμνα του ανηλίκου. Κατά τόπο αρμόδιο δικαστήριο στην περίπτωση αυτή είναι το δικαστήριο στην περι­φέρεια του οποίου βρίσκεται η κατοικία του ανηλίκου (ΜΠρΑθ 477/2009, ΕφΑΔ 2010 [Γ΄].983, με παρατηρήσεις Α. Πλεύρη· ΜΠρΘεσ 39915/2008, ΕΠολΔ 2009 [Β΄].245, με σημείωμα Π. Γιαννόπουλου· ΜΠρΑρτ 103/1993, Αρμ 1994 [ΜΗ΄].39· Αθ. Πουλιάδης, στον ΑΚ Γεωργιάδη/Σταθόπουλου, άρθρο 1526, αριθ. 16· Κ. Παπαδόπουλος, Αγωγές Οικογενειακού Δικαίου Β΄ [2003], §262.4, σελ. 345· Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας[-Αρβανιτάκης], ΚΠολΔ ΙΙ, άρθρο 797, αριθ. 1, σελ. 1568· Β. Βαθρακοκοίλης, ΕρμΚΠολΔ Δ΄, άρθρο 797, αριθ. 3, σελ. 548· Κ. Μπέης, ΠολΔ, άρθρο 797, §3.2.5). Η καθιερούμενη τοπική αρμοδιότητα είναι αποκλειστική για να υπάρχει ασφάλεια και βεβαιότητα δικαίου στις συναλλαγές και, όπως επισημαίνεται, κατ’ εξαίρεση σε διαδικαστικές πράξεις (Β. Βαθρακοκοίλης, ΕρμΚΠολΔ Δ΄, άρθρο 797, αριθ. 1, σελ. 547). Ως κατοικία θεωρείται, άλλωστε, η κύρια και μόνιμη εγκατάσταση φυσικού προσώπου σε ορισμένο τόπο (άρθρο 51 ΑΚ). Ο ανήλικος που τελεί υπό γονική μέριμνα έχει κατοικία την κατοικία των γονέων του ή του γονέα που ασκεί μόνος του τη γονική μέριμνα (άρθρο 56 §1 εδ. α΄ ΑΚ). Έτσι, αρμόδιο δικαστήριο για παροχή άδειας στους γονείς προς αποποίηση κληρονομιάς είναι το δικαστήριο του τόπου διαμονής του ανηλίκου (ΜΠρΑθ 477/2009, ό.π.) και όχι αυτό της κληρονομιάς (βλ. Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα[- Αρβανιτάκη], ΚΠολΔ ΙΙ, άρθρο 797, αριθ. 1, σελ. 1568), αφού η τελευταία περίπτωση του άρθρου 797 εδ. α΄ ΚΠολΔ, στην οποία γίνεται λόγος για δικαστήριο της κληρονομιάς, αναφέρεται και καταλαμβάνει τις περιπτώσεις του κληρονόμου από απογραφή (άρθρα 1901 επ. ΑΚ), του κηδεμόνα σχολάζουσας κληρονομιάς (άρθρα 1865 επ. ΑΚ), του εκκαθαριστή κληρονομιάς (άρθρα 1913 επ. ΑΚ) και του εκτελεστή διαθήκης (άρθρα 2017 επ. ΑΚ), ενώ, παράλληλα, το θέμα του κατά τα παραπάνω προσδιοριζομένου κατά τόπο αρμοδίου δικαστηρίου ουδεμία σχέση έχει με το ότι η δήλωση αποποίησης της κληρονομιάς γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 812 ΚΠολΔ στο γραμματέα του κατ’ άρθρο 810 του ίδιου Κώδικα δικαστηρίου της κληρονομιάς (ΜΠρΑρτ 103/1993, ό.π.).

Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτούντες, εκ των οποίων ο πρώτος και η δεύτερη ασκούν από κοινού τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους, ..................., ο τρίτος και η τέταρτη ασκούν από κοινού τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους,..............., ο πέμπτος και η έκτη ασκούν από κοινού τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, .......... και ..........................και ο έβδομος και η όγδοη ασκούν από κοινού τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους,.................., με την υπό κρίση αίτησή τους ζητούν, υπό τις προαναφερόμενες ιδιότητές τους, να τους δοθεί η άδεια να αποποιηθούν για λογαριασμό των παραπάνω τέκνων τους, την κληρονομιά του ..............του .........., πεθερού του πρώτου, τρίτου, πέμπτου και έβδομου αυτών και πατέρα της δεύτερης, τέταρτης, έκτης και όγδοης αυτών, που απεβίωσε στο Μεσολόγγι στις 21-8-2010, για το λόγο ότι η κληρονομιά αυτή στερείται παντελώς ενεργητικού, ενώ αντιθέτως έχει αυξημένο παθητικό και, ως εκ τούτου, η αποδοχή της, ακόμη και με το ευεργέτημα της απογραφής, δε συνάδει προς το συμφέρον των ανωτέρω ανηλίκων. Όπως προκύπτει από το προαναφερθέν περιεχόμενο της υπό κρίση αίτησης στο δικόγραφο αυτής επιχειρείται η σώρευση αιτήσεων πλειόνων ενδιαφερομένων, χωρίς, ωστόσο, να συντρέχουν σωρευτικά ως προς όλες (τις αιτήσεις) οι διαδικαστικές προϋποθέσεις της αντικειμενικής σώρευσης που προβλέπονται στο νόμο, αφού κάποιες από τις σωρευόμενες αιτήσεις δεν υπάγονται στην τοπική αρμοδιότητα του παρόντος δικαστηρίου (άρθρο 218 §1 περ. γ΄ ΚΠολΔ). Πιο συγκεκριμένα, οι σωρευόμενες αιτήσεις του τρίτου και της τέταρτης των αιτούντων, ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους, ...................., και του πέμπτου και της έκτης από αυτούς, ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, ...................................................., εισάγονται σε αναρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο, καθόσον τόσο από το δικόγραφο της αίτησης όσο και από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι οι μεν τρίτος και τέταρτη των αιτούντων είναι κάτοικοι Αθηνών επί της οδού ............. αριθ. .......... στον ........... (βλ. την υπ’ αριθ. 109/13-12-2010 έκθεση δήλωσης αποποίησης κληρονομιάς της τέταρτης αιτούσας που συνέταξε η γραμματέας του παρόντος δικαστηρίου), οι δε πέμπτος και έκτη από αυτούς είναι κάτοικοι Αγρινίου (βλ. την υπ’ αριθ. 106/30-11-2010 έκθεση δήλωσης αποποίησης κληρονομιάς της έκτης αιτούσας που συνέταξε η γραμματέας του παρόντος δικαστηρίου). Εφόσον, λοιπόν, και τα παραπάνω ανήλικα τέκνα των συγκεκριμένων αιτούντων - τα οποία τελούν υπό τη γονική μέριμνα αυτών- έχουν τις ίδιες κατοικίες με αυτούς, γεγονός, μάλιστα, το οποίο ρητά αναφέρουν στην υπό κρίση αίτηση, αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο για την εκδίκαση της αίτησης του τρίτου και τέταρτης των αιτούντων είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ενώ για την αίτηση του πέμπτου και της έκτης από αυτούς αρμόδιο είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου.

Υπό τα δεδομένα αυτά οι αιτήσεις των προαναφερθέντων διαδίκων απαραδέκτως σωρεύονται στο ίδιο δικόγραφο διότι ως προς αυτές δε συντρέχει η προϋπόθεση της περ. γ΄ της §1 του άρθρου 218 ΚΠολΔ. Κατά συνέπεια, πρέπει, σύμφωνα και με όσα εκτίθενται στην ανωτέρω μείζονα πρόταση, να διαταχθεί ο χωρισμός των αιτήσεων αυτών και, αφού κηρυχθεί το παρόν δικαστήριο αναρμόδιο να τις δικάσει, να παραπεμφθούν στα αντίστοιχα κατά τόπο και καθ’ ύλη αρμόδια δικαστήρια, ήτοι η αίτηση του τρίτου και της τέταρτης των διαδίκων στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και η αίτηση του πέμπτου και της έκτης από αυτούς στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου, τα οποία θα δικάσουν κατά την ίδια διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας. Κατά τα λοιπά, οι αιτήσεις των πρώτου και δεύτερης των αιτούντων καθώς και των έβδομου και όγδοης από αυτούς παραδεκτά ενώνονται στο ίδιο δικόγραφο (άρθρα 74 περ. 2 και 218 §1 ΚΠολΔ) και αρμοδίως εισάγονται για να συζητηθούν στο δικαστήριο αυτό (άρθρα 740 §1 και 797 εδ. α΄ ΚΠολΔ) κατά την προκείμενη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρα 741 επ. του ΚΠολΔ σε συνδ. προς το άρθρο 121 ΕισΝΑΚ). Εξάλλου, για το παραδεκτό της συζήτησης της υπό κρίση αίτησης τηρήθηκε η προβλεπόμενη από τη διάταξη της §2 του άρθρου 748 KΠολΔ προδικασία με την επίδοση αντιγράφου αυτής στην εισαγγελέα Πρωτοδικών Μεσολογγίου (βλ. την υπ’ αριθ. 1.138Γ΄/14-2-2011 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Μεσολογγίου, ............................). Η αίτηση δε είναι νόμω βάσιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1510 §1 και 1526 σε συνδ. προς 1625 §1 περ. 1 ΑΚ. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω και κατ’ ουσίαν. Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα που εξετάστηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του δικαστηρίου αυτού και όλων των προσκομιζομένων εγγράφων, μερικά, μάλιστα, από τα οποία μνημονεύονται ειδικότερα παρακάτω, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο...............του .................., κάτοικος όσο ζούσε Μεσολογγίου, απεβίωσε στο Μεσολόγγι στις 21-8-2010 (βλ. το με αριθ. πρωτ. 1.056/23-8-2010 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου, που συνέταξε η ληξίαρχος του Δήμου Μεσολογγίου) καταλείποντας κατά το χρόνο του θανάτου του πλησιεστέρους συγγενείς τη σύζυγό του,...................και τις θυγατέρες του, δεύτερη, τέταρτη, έκτη και όγδοη των αιτούντων. Ο ανωτέρω αποβιώσας δεν κατέλειπε διαθήκη και συνεπώς κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από την επιζώσα σύζυγό του κατά ποσοστό 4/16 (άρθρο 1820 εδ. α΄ ΑΚ) και από τις ως άνω θυγατέρες του κατά ποσοστό 3/16 από την κάθε μια (άρθρο 1813 ΑΚ). Η δεύτερη και η όγδοη των αιτούντων -ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του θανόντος- αποποιήθηκαν εμπρόθεσμα τις επαχθείσες σ’ αυτές κληρονομικές μερίδες όπως προκύπτει από τις με αριθ. πρωτ. 107/30-11-2010 και 105/30-11-2010, αντίστοιχα, εκθέσεις δηλώσεων αποποίησης κληρονομιάς που συνέταξε η γραμματέας του παρόντος δικαστηρίου. Μετά τις προαναφερθείσες αποποιήσεις από τη δεύτερη και την όγδοη των αιτούντων οι ως άνω κληρονομικές τους μερίδες επήχθησαν, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1813 §2 και 1856 ΑΚ, στα ανήλικα τέκνα τους, ....................και .........................., αντίστοιχα. Ως προς αυτά η τετράμηνη προθεσμία αποποίησης, που αναφέρεται στην πιο πάνω μείζονα πρόταση, άρχισε από την επομένη των γενομένων αποποιήσεων της δεύτερης και της όγδοης των αιτούντων, μητέρων τους (30-11-2010), διότι τότε έλαβαν γνώση της επαγωγής της κληρονομιάς και του λόγου της, καθόσον η γνώση των ανηλίκων περί της επαγωγής (θάνατος του παππού τους) και του λόγου αυτής (οι επακολουθήσασες αποποιήσεις των μητέρων τους και η εκ του νόμου κλήση τους στην κληρονομιά) κρίνεται στο πρόσωπο των νομίμων αντιπροσώπων αυτών, που είναι οι γονείς τους. Η προθεσμία αυτή αναστέλλεται, σύμφωνα και με όσα αναφέρονται στην ανωτέρω μείζονα πρόταση, από την κατάθεση της υπό κρίση αίτησης μέχρι την έκδοση της παρούσας. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η κληρονομιαία περιουσία που επήχθη στο τέκνο του πρώτου και της δεύτερης των αιτούντων και στο τέκνο του έβδομου και της όγδοης από αυτούς στερείται παντελώς ενεργητικού· αντιθέτως, η κληρονομιά έχει αυξημένο παθητικό, καθόσον κατά του ως άνω αποβιώσαντος το Ελληνικό Δημόσιο είχε ληξιπρόθεσμη απαίτηση ύψους 40.000 ευρώ, σύμφωνα με την κατάθεση του μάρτυρα που εξετάσθηκε στο ακροατήριο. Κατόπιν τούτων, είναι προφανές ότι παρά την επαγωγή της κληρονομιάς στα ανήλικα τέκνα των προαναφερθέντων αιτούντων με το ευεργέτημα της απογραφής (άρθρα 1527 εδ. α΄ και 1902 §2 ΑΚ), προς αποφυγή άσκοπων ταλαιπωριών τους και δαπανών, συντρέχει νόμιμος λόγος να παρασχεθούν οι αιτούμενες άδειες. Συνακόλουθα, οι σωρευόμενες αιτήσεις των πρώτου και δεύτερης των αιτούντων και των έβδομου και όγδοης από αυτούς πρέπει να γίνουν δεκτές ως βάσιμες και κατ’ ουσίαν, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓIA TOYΣ ΛOΓOYΣ AYTOYΣ: Διατάσσει το χωρισμό της αίτησης του τρίτου και της τέταρτης των αιτούντων, ................. του ............. και ...............του......., ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους, .............., καθώς και της αίτησης του πέμπτου και της έκτης από αυτούς,...............του ............και .............του ..............., ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, .............. και ....................., που σωρεύονται στο δικόγραφο της υπό κρίση αίτησης. Κηρύσσεται κατά τόπο αναρμόδιο να τις δικάσει. Παραπέμπει την αίτηση του τρίτου και της τέταρτης των αιτούντων, ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανωτέρω ανηλίκου τέκνου τους, στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και την αίτηση του πέμπτου και της έκτης από αυτούς από αυτούς, ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των παραπάνω ανηλίκων τέκνων τους, στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Κρατεί και δικάζει την αίτηση του πρώτου και της δεύτερης των αιτούντων, .....................του .............. και ............του ............, ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους,..............., και την αίτηση του έβδομου και της όγδοης από αυτούς, ............. ............. του ............. και ..............του ........., ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους, ...................., που σωρεύονται στο ίδιο δικόγραφο. Δέχεται τις αιτήσεις αυτές. Παρέχει την άδεια στους πρώτο και δεύτερη των αιτούντων, ως ασκούντες τη γονική μέριμνα του ανωτέρω ανηλίκου τέκνου τους, καθώς και στους έβδομο και όγδοη από αυτούς, ως ασκούντες τη γονική μέριμνα του πιο πάνω ανηλίκου τέκνου τους, να προβούν για λογαριασμό των τέκνων τους αυτών στην αποποίηση της εξ αδιαθέτου κληρονομιάς του ..............του .............., που απεβίωσε στο Μεσολόγγι στις ...-8-2010.

Δημήτριος Χ. Καραγιάννης, Δικηγόρος, Θεσσαλονίκη - Αθήνα

Επικοινωνία

Θεσσαλονίκη

Πολυτεχνείου 21 (6ος Όροφος), 54626

2310525720

Αθήνα

Σολωμού 58 και Πατησίων (6ος Όροφος), 10682

2103810723

Για να σας παρέχουμε την καλύτερη online εμπειρία, χρησιμοποιούμε cookies.